طلوع مهرش آهسته آهسته

                                        آیین شد

و او

         پیامبرانه

بر سریر قلبم نشست

و در سلوکی به سوی کهکشان عشق

آرام آرام قلندری بی ستاره شدم

اکنون در بستری از خاک

و دستاری از آسمان

                             در آغوش آرزوی وصل

شب را به صبح

                        پیوند می زنم.

تا بعد...

   .Oh dear poor little cactus

  !See, so how we are alike

تا بعد...                      

بر لبه ی ماه راه می رفتم

تا برایت ستاره ای بچینم

                                       برای یاری چشمانت به هنگام مستی

و در بی نهایت کهکشانها

زیباترین همراهم

خاطره ی لبهایی است

که داغی شیرین بر پیکرم نواخت

تا هبوط تلخم

                             در ذهن شیدایم

آشیانه کند.

تا بعد...