این شعر و پارسال تو پاییز نوشتم و بخاطر یکی از عزیزام دوباره میارمش
پاییز
بر سرسرای وجودم قدم گذاشت
چون عابری
با پاشنههای فلزی
بر موزاییکهای پیادهروی ضمیرم راه میرود
پاییز!
دوستت دارم
چون در حضور تو
رنگ نوشته هایم
همرنگ خش خش برگهای خسته است
و برای من هر سال
تو آغازگر حس خدایی
و عشق
با تو آغاز می شود
تا بعد...