در آتشی سوختم
که راههای دوزخ از آنجا آغاز شده است
برگهای پاییزی تنم
در زیر پای بیتفاوتی
خرد شدند
و اندیشهام
در هماغوشی با اهریمن
آبستن شد
آخر نفهمیدم
وقتی از خود بیزارم
چرا سرم اینقدر درد میکند
شاید براستی
دیوانه ام ؟!
تا بعد...
|
| دوزخ ! |
در آتشی سوختم که راههای دوزخ از آنجا آغاز شده است برگهای پاییزی تنم در زیر پای بیتفاوتی خرد شدند و اندیشهام در هماغوشی با اهریمن آبستن شد آخر نفهمیدم وقتی از خود بیزارم چرا سرم اینقدر درد میکند شاید براستی دیوانه ام ؟! تا بعد... |