هر بار که از هجر تو بی تاب شدم
چون خاک کویر تشنه و بی آب شدم
آنگاه، به کوی تو رسیدم، خسته
از چشمه ی لبهای تو سیراب شدم
تا بعد...
|
| سیراب ! |
هر بار که از هجر تو بی تاب شدم چون خاک کویر تشنه و بی آب شدم آنگاه، به کوی تو رسیدم، خسته از چشمه ی لبهای تو سیراب شدم
تا بعد...
|