باز در امتداد چشمان شرقی ات

در میهمانی شب پره ها

با سیاهی شب هماغوش می شوم

و تا پگاه

بسترم را با اشک

                                    تطهیر می کنم

و این تقدیر را

تا طلوع رستگاریم

بر روح سرکشم

                                 رقم خواهد زد

تا بعد...