طلوع مهرش آهسته آهسته

                                        آیین شد

و او

         پیامبرانه

بر سریر قلبم نشست

و در سلوکی به سوی کهکشان عشق

آرام آرام قلندری بی ستاره شدم

اکنون در بستری از خاک

و دستاری از آسمان

                             در آغوش آرزوی وصل

شب را به صبح

                        پیوند می زنم.

تا بعد...