پروانگی

چرخه زندگی پروانه‌ها به این صورته که وقتی از تخم درمیان بصورت کرمن و فقط اشتهای خیلی زیادی برای خوردن دارن پس فقط میخورن و میخورن و میوه و برگ درختا غذای اصلیشونه. این مرحله‌رو زندگی لاروی میگن. بعد شروع میکنن دور خودشون تار تنیدن و دیگه تغذیه نمی‌کنن و حرکتی هم ندارن. این مرحله‌رو زندگی شفیرگی ( پیلگی) میگن. در داخل شفیره فرایند تبدیل لارو به پروانه بالغ اتفاق میفته. وقتی دوره شفیرگی تموم شد پروانه بالغ شفیره‌رو پاره می‌کنه و بیرون میاد و بعد فقط از شهد گلا تغذیه میکنه و جفت خودشو پیدا می‌کنه و بعد از جفتگیری و تخمگذاری پروانه‌های نر و ماده هر دو می‌میرند و لاروهای نسل بعد از تخمها خارج میشن و ...

من هم در ۱۵ مرداد سال ۱۳۷۹ از شفیرگی در اومدم و پروانه شدم ولی نه برای ادامه زندگی طبیعی بلکه برای گشتن به دور شمع و سوزوندن بالهام.

و این سوزش اینقدر لذت داره که حاضر نیستم اونو با هیچی عوض کنم.

از روز پروانگیم به این طرف دنیا معاد شعر عرفان حتی محمد مسیح علی و حسین رو یه جور دیگه میبینم که بخشی از اون تو نوشته‌هام و شعرام منعکسه.

تا بعد...