هستی من !

 

 

گم شدم در نفس خود باز آ و پیدا کن مرا

هستیِ من رو به ویرانیست، احیا کن مرا

در زمان عشقهای پوچ و بی حاصل بیا

با نگاهی مهربان، مجنونِ لیلا کن مرا

 

 

تا بعد...

 

نظرات 2 + ارسال نظر
مرضیه شنبه 8 اردیبهشت‌ماه سال 1386 ساعت 09:09 ب.ظ

همه هستی من آیه تاریکیست
که ترا در خود تکرار کنان
به سحرگاه شکفتن ها و رستن های ابدی خواهد برد
من در این آیه ترا آه کشیدم آه
من در این آیه ترا
به درخت و آب و آتش پیوند زدم


ناشناس یکشنبه 9 اردیبهشت‌ماه سال 1386 ساعت 07:12 ب.ظ

دریای منُ تو رو ۱۵ تا دوست دارم: به اندازه ۷ دریا ۷ آسمون و یه دنیا

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد