گریز !

 

 از نگاه آینه ها

 

                            می گریزم

 

بر گیسوان باد شانه می زنم

 

و فال می گیرم

 

شاید دستی به نرمی نسیم نوازشم کند

 

و لبهایی به سرخی شقایق

 

داغی دوباره

 

بر پیکرم نهد

 

تا در گله ی آدمها

 

                               پیدا شوم

 

 

تا بعد...

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد