بی تو !

بی تو پاییز درختا رنگ زیبایی نداره 

صد غزل صدتا دوبیتی بی تو معنایی نداره 

تو بیا آتیش بزن به دفتر خاموش و سردم 

بی تو حتی واژه ی «تو» توی شعر جایی نداره 

  

تا بعد... 

پسکوچه های غربت !

عاشقم و بیچار ه ی پسکوچه های غربتم 

درویش بی ستاره ی پسکوچه های غربتم  

ای نازنین قلب من بیا شبو ازم بگیر 

شبی که من آواره ی پسکوچه های غربتم  

 

تا بعد...

باور کن!

از اون روزی که دل رو به تو باختم

با رویاهام برات یه کلبه ساختم

نمی دونم که باور داری یا نه

خودم رو با نگاه تو شناختم 

 

تا بعد...