خیمه !

شب در سایه ی غم خیمه می زند 

آوار خاطره ها هم خیمه می زند 

شعرهای پر شده از تو پر کرد دفترم 

باز چشمت به دلم خیمه می زند 

 

تا بعد...

دوباره خون !

دوباره خون به دیوارا نشسته 

پرای کفتر عاشق شکسته

دوباره  دربدر مجنون شیدا 

بازم راه گلوها مون بسته  

تا بعد...

صبا !

بر پهنه ی تنهایی های دریا

 زیبایی صبا وزید

و امواج

                        با ذوقی کودکانه

در آغوش ساحل

                        آرام شدند  

 

 تا بعد...