تو که با سیل غم ها آشنایی
و با آواز دریا همنوایی
شبا که اشک دلتنگی می باره
کجایی تو کجایی تو کجایی؟

تا بعد...
تو شکوفه ی بهاری حتی تو فصل زمستون
تویی مث نور خورشید حتی تو برف و تو بارون
نفسای تو یه مرهم واسه زخمای شقایق
تو سکوت آبی دشت واسه خواب بید مجنون

تا بعد...
تو رو می خوام واسه از نو شکفتن
غزل ها رو برای از تو گفتن
کنار تو از اوج آسمون ها
دوبیتی های دریا رو شنفتن

تا بعد...