رهایم کن از عقل و دیوانه ام کن
جدایم کن از پیله پروانه ام کن
بسوزان همه خانه و کن خرابم
مرا راهی راه ویرانه ام کن

تا بعد...
تو آینه دیدن اشکا قشنگه
و حتی بوسه ی غم ها قشنگه
ندارم شکوه ای از بی تو بودن
یه جورایی شب تنها قشنگه
تا بعد...
بیا بار دیگر صدا کن مرا
از آوار غم ها رها کن مرا
بیا با دوچشم اهورایی ات
برای رسیدن فنا کن مرا

تا بعد...