بهترین راه !

نفسهایت

چه غم انگیز

بر هجران اشک آلودم

                                مرثیه خواندند.

در باورت نمی‌گنجد

روزهای شبوارم

لحظه‌های با تو بودن را

در وجود دریا

                    می‌آزماید

و صبر

این خصلت خدایی

آتشی است بر تن خسته‌ام

و مرگ

بهترین راه برای

رهایی



تا بعد...

برگ خزان !

مثل اینکه باید خودمو برای یه دوره‌ی هجران طولانی آماده کنم...



به رهی دیدم برگ خزان

پژمرده ز بیداد زمان

                                کز شاخه جدا بود.

...






تا بعد...

افطار !

می‌گشایم روزه‌ام با حرمت چشمان تو

می‌سپارم هستی‌ام بر پاکی دستان تو

هر چه می‌خواهی تو از دریای بی‌ساحل بخواه

هر چه دارم نازنینم گشته است از آن تو





تا بعد...