و من تا پگاه وصل
در چشمان تو بیدارم
نازنین
تا بعد...
بازم ترانه می چکه از دل واژه های من
شعر و غزل می شن بازم هق هق گریه های من
خودت می دونی ماه من از وقتی که دیوونه تم
نغمه ی عشق سرزد از تک تک زخمه های من
بیا که جدایی مرا می کشد
و بغض گلو بی صدا می کشد
اگر دیر آیی بدان نازنین
تو را سوگ این بینوا می کشد