پروانه
بر شاخه ای نشست
که برگهایی به سبزی مهربانی بر آن روییده بود
و آواز رود
بر آغاز روییدن شقایق در ذهن پروانه
شهادت داد
و دریا
سرمست و بی قرار
بر بال پروانه
بوسه زد.

تا بعد...
کاش
راز سکوت ژرفناکت را می دانستم
سکوتی که هزاران فریاد
نهفته دارد
سکوتی که مرا
در اندیشه های تو درتو
غرق می کند.
تا بعد...
