چه سخته روزگار بی تو بودن
همش از رنج تنهایی سرودن
تو که می ری دیگه ای نازنینم
چه فرقی داره بودن یا نبودن؟
تا بعد...
تو رو میخوام واسه همخونه بودن
شراب چشمتو پیمونه بودن
تو رو میخوام واسه پاکی قلبت
برای خنده هات دیوونه بودن

تا بعد...
تویی تنها امید زنده بودن
تو شب های پر از تنهایی من
تویی یادآور عصیان قلبم
نمازم روز و شب شعر از تو گفتن

تا بعد...